In Diller Bouer verzielt Adolf Martin in de Wirtschaft wie et frieher war.
Als er sein Schnäpschen getrunken, wischte er sich den Mund ab und fing an zu erzählen:
Et war manches scheener un mansches nit so scheen schaffe muhs mer jo immer, awe hout is et schaffe mit de Maschine doch viel läichter wie frieher. In mainer Juchend waret in de Haiser vun de Bourre noch ziemlich primitiv. Die Wohnstuwe ware noch mit Eichebohrt de Fuhsborem gemach. Die Stuv is mitass mit dim Sprenzplech gesprenzt wor un dann gekehrt.
Hechstenz Samsdachs or mol in de Wuch uffgewäsch wor. Die Bäsem hot mer im Winder selbst ous Behrkeraiser gebunn. Ach is mer Hulz mache gang. Wer dehäm blieb is hott nom Vierere Strohsäl gemach vor Kore or Hawer se binne, datt fällt hout wech. Ach hott mer Schmike gedreht un Sackbännel. Die Fraläid honn gespunn, gestrickt un gehäkelt, datt gitts hout ach fast nit meh. Die Männer sin Owents bai enanner maije gang un die Briemer honn die Stuve bespoutzt. Wenn im Friehjohr die Grummbere gesatzt ware hott mer Hulz geschniet. Dahelang hon zwo Persone an de Spannsäh hien un her geriss, bis et all geschniet war. Dann hot mert gehau. Do war immer Zait dezu. Wemert hout mit de Krässä fläicht in ähm Dach schnäit, wäs mert fast nit me gehau se kriehe. Grahs is mit de Sähns gemäht wor, do honn Männer un Wäiwer un Kinn in de Wies gestann un gemäht. Hout geht nit immer immest mit wenn die Maschien nousfehrt. Kore un Hawer is mit dem Räff gemäht wor. Kore hott mer wiehre gemäht un die Hawer iwerem mähe uff Mare geschmiss. Wenn mer in Daach Hawer gemäht hat wusst mer watt mer geschafft hat. Hout mähd mer datt alles mit de Mähmaschin or mit dem Mähbinner, wo die Garwe uff de Säit erunner falle. Frieher hott mer viel mit dem Flähl gedräsch. Dann kame die Maschiene mit Handbetrieb. Zwehn honn se gedräht ähner hott ingeschehrt un ähner mit de Schiedgawel et Stroh erous gemach. De Hankrist, in großer Mann, hott datt alles lähn gemach. Mit ähner Hand horre die Maschien gedräht, mit de anner ingeschehrt un mit dim Fuhs rousgeschorr, dann sahre: „Datt schutzt wie verickt“. Waret gedräsch dann is et uff de Windmiehl gemahl wor. Hout brouch mer kä Vieh meh an die Dreschmaschien se spanne un hinnerm Vieh am Gäwel im Krähs erum se gehen. Hout dräibt de Modor die Maschien un die souwer Frucht fällt in de Sack or wehrt gläich uff de Späicher geblos. Jo me hott schunn Maschiene wo schunn im Stick mähe un gläich dresche, Mähdrescher genannt. Wemmer frieher Mist gefahr hott, muhst mer ald vier Stick anspanne. Hout lad mer paarmohl soviel hinner de Bulldock uff de Gummiwahn. Me verfehrt awer aach die Sticker un die Wech meh wie frieher. Die Grumbere hott mer mim Karscht gegrab un uff die Spräd geschmiß, dann is die Grohsmudder uff die Knie no geritscht un hott se in Manne geroff un sordehrt. Hout micht mer se mit de Maschien ous, jo me hott schun Maschiene wo se ousmache, sordeehre un in de Sack duhn. Wenn sere mohl gitt wo de gequellte Grumbere gläich rousfalle dann schaff ich mer aach so ähn an. Frieer hott mer de Kleesome alt mit dem Flähl gedräsch: Hout duht mern mit de Kleeräib ousmache, datt stibt, dat is ferschderlich. So is mansches Läichter vor de Bouwer wor, mit de Maschiene, awer is mer dann ehnter fehrdich? Die Hetzjachd is noch schlimmer un die mehrste honn noch nit mohl Zait vor Sundaß in die Kehrich se gehen, jo me honnere wo Sundaß sogar dräsche. Datt war frieher doch nit, un mit Wehmut denkt mer hout an die gut ald Zeit, wo mer doch zufrierener un glicklicher war. (Gemmer noch in Schnäpsje). Fainer sin se aach all wor wie frieher. Äich wäs noch als Buh, datt mer unuff die erschte Vorhäng krieht honn. Wie war datt so schehn. Im Anfang sinn ich ald paarmohl in de Wuch uhenuff gelaf, die schehne Vorhäng gucke, hout hott mer se dobbel un dräifach an. No, die Bouwre kinnet io aach mohl bisje schener honn. De Duchstuhl is in die Wohnstuh uffgeschlahn wor un do verziehlt un Spielcher gemach wor. Hout sullt ähner mohl sahn vum Stuhl do uffseschlahn, er wehr no Andernach geschickt. Hout derf mer koum in die Staatsstuh gehen, dann häst it, watt duhste schunn wiere in de Stuh? jo,
die mäst Zäit hout iss e zugesperrt. Mit de fäine Wohnkich is et nit viel besser. Me wäs ball nit meh, wo mer sich uffhalle sull. Do waret frieher doch gemiedlicher, datt kinnt derr mer gläwe. Frieher hott et Jungvolik immer de dritte Christdaach Wannerschdaach gefäiert. Dann is et Gesinn gewannert, hott Instand or Abschied genn mit dem Brantweinskrug in de Hand. Oments sin mer uff Sohrschitt bäi die Musik gang, dann honn die Mäd de Spielmann bezahlt un de Wäin. Dofor honse aach die Buwe vor se danze gehuhlt. datt war noch schehn, wenn se sich um die Buwe veschlahn or vekratzt hon nun mer Buwe honn gelacht.
Vorem Haumache honn die Mäd ehr nouwe Haumacher sekscher krieht, die honnse immer noch in de erscht Zäit ald Sundachs angedohn. Uff die Musik honnse wäiße Kläre angedohn, die kunnt mer wäsche, Hout duhn se et best Kläd an ore kriehe noch nouwe vor se danze.
Dim Spielmann hommer 5 Grosche genn, un de Schobbe Wein hott 5 Grosche kost. Et Fläschelche Bier 15 Penning un die grohs Flasch 30 Penning. Wenn de Christian Brantwäin getrunk hott dann horre et Gliesche besiehn un saht:
Brandwäin, o du alder Christ, wie oft hast du mich geschmißen auf die Mist aber das soll deine Strafe sein, marsch mit dir zum Loch hinein, dann kibbte er et nunner.
Vor Grumbere se grawe hott mer 8 Grosche krieht bis in Marik. Hout bezahle die Läid 8-10 Marik un dann wissese fas Nimest meh se kriehe, se honn all Geld genug. Watt sin frieher die arme Läid bärelle kumm Brot or Grumbere. Hout kimmt käh Mensch meh, aach fast kä Handwerksboorsch, die wo in Penning or zwehn krieht honn. Vor Pattewek hott mer die Wäihnachte 5 Grosche krieht un is mer äller wor, ald noch dräi. meh war grad so froh demit wie hout mit dem Viele.
Hatt ähner die Okse verkaft, dann horre die Nober geruff vor Winkuff se drinke wennse nit bäim Hannel debäi ware. Wenn Imist gebout hott, dann hott et ganz Doref räium die Handwersläid gehall un de Kost genn, mitunner alt 6-8 Mann or noch meh. Wenn Imist kähn krieht hott dann ware behs.
Is dann uffgeschlahn wor, dann is et ganz Doref ingelad wor, datt war in richtich Fest, dann honn die Noberschwäiwer un Fräin gekocht un me hott gefäiert bis in die haleb Naacht, Datt war noch Dorefgemeinschaft.
War Imist gestoreb, dann is Oments wache gang wor. Die erscht Naacht sinn die Nober gang un honn Bäienanner geseß bis et ball Dach wor is, dann honn se de Brandewäin krieht un sin dann hemm gang. De zwode Oment sin die wäirere Fräin kum un dann waret gerad so, wie aach die Naacht vor de Beerdichung. Spärer hott mer nore bis haleb Naachd gewachd. Dann honn die Läid de Branndwäin krieht un sinn hämm gang. Hout wird gar nit meh wache gang un it geht aach.
So hott sich so mansches geännert säid frieher, awer schaffe muhs mer immer un spare wenn mer zu ebbes kumme sull.
Ich kinnt och noch manches verziehle, awwer ich muhs hämgehn, sust kann ich noch geschennt wäre, datt micht mäiner Frau nit viel ous. Damit goss er den letzten Rest seines Gläschen hinunter, wischte sich den Mund ab uns sagte Adsches.
